http://search.deviantart.com/?q=by:moriasophe&section=today deviantART RSS for by:moriasophe en-us Copyright 2010, deviantART.com Fri, 01 Jan 2010 09:26:00 PST deviantART.com http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss http://s.deviantart.com/minish/widgets/apple-touch-icon-precomposed.png http://moriasophe.deviantart.com/journal/27320242/ http://moriasophe.deviantart.com/journal/27320242/ Sun, 20 Sep 2009 13:02:40 PDT
Son zamanlarda çokça, karşılıksız bir aşk besliyormuşum gibi hissediyordum kardeşime; varlığına, eski anlayışına ihtiyaç duyduğum, biraz ilgi beklediğim yine de umursamazlığına rağmen önemsemekten vazgeçemediğim biri. Uzun zamanlı ayrılıkların insanların hayatını nasıl farklı yerlere çektiğini ve eskinin en iyi dostlarının dahi biraraya geldiğinde birbirlerinden ne kadar uzaklaştığının gözlemleri acımasız bir umutsuzlukla geliyor insanın zihnine; şu anda bile ne kadar uzakta olduğunuzu göz önüne alınca bir de...

Gitmesinden bir-iki saat önce kardeşiyle kavga eden morosophe aslında çaresizlik içinde bir insanı temsil ediyordu ev sahnesinde; "Bir şeyleri unutmuşum gibi geliyor." diyen kardeşine "Bu kadar erken gidersen unutursun tabi." diyerek yetiştirmek için gece-gündüz beraber çalışı ancak bitirebildikleri işlerinden sonra hazırlanmak için doğru dürüst vaktinin olmadığından dem vuruyor, aslında kendisi oradayken onca davete rağmen kalkı gelmemesinin üzerine yeni davranışının sebep olduğu yarayla "Neden sırf arkadaşlarının yanında olmak için beş-altı gün önceden Ä°stanbul'a gidiyorsun ki?" diye bağırıyordu, en fazla bir hafta önce daha burada görüştüğü arkadaşların için... Zira okulu istanbul'da dahi değildi, oradan sonra Eskişehir'e geçecekti.
"Son Akşam Yemeği", dört kişilik ailede üçüncü havari olmadan yendi.
Vedalaşmadılar.

Dinlediği şarkılarla bile kardeşini hatırlayan o küçük ablaya acıyorum. Nefesim Nefesine'de şöyle diyor Livaneli: "Sağ olsam gelmez idin, öldüm yasa mı geldin?"

]]> ~moriasophe http://moriasophe.deviantart.com/journal/22931373/ http://moriasophe.deviantart.com/journal/22931373/ Sat, 31 Jan 2009 21:15:39 PST üzülüyorum ve "hayır... bitmesin" diyebiliyorum. diğer kavramsal mekanlarda zamanın nasıl geçtiğini anlamıyorum(,) ve de umursamıyorum.

*bu arada sanırım saat konulu (I-T-U) projemi teslim etmeyeceğim zira mevcut dönem için pek uygun olmayan bir tema seçmiş olduğumu bir önceki gün bankaya -harç yatırmaya- giderken gördüğüm bir afiş sayesinde fark ettim. yüz yüz kuyruğuna gel, orada bırak: işte bu benim.

]]> ~moriasophe http://moriasophe.deviantart.com/journal/22543603/ http://moriasophe.deviantart.com/journal/22543603/ Mon, 12 Jan 2009 13:23:18 PST de uzun süredir tekrar edip duran olaylarla ilgili ailemle 'bir kez daha' yüzleşmekten korktuğumdan. üstüne gün be gün artarak baskısını hissettiren 'asalak psikolojisi', sıkıntımdan kurtulmak; örneğin başka bir yere, arkadaşlarımın yanına gitmek için herhangi bir harcama yapmaktan alıkoyuyor beni. haz düşkünü kişiliğim göz önüne alındığında; şartlar dahilinde belki de en büyük zevklerimi teşkil eden, yediğim içtiğim şeylerden dahi suçluluk duyuyorum artık. "hiçbir şeyi hak etmiyorum!" cümlesi günün her anı düşüncelerim arasından açığa çıkmayı bekliyor ve çoğunlukla da yapıyor bunu.
"babamın bana ödevlerimi yapmam için aldığı bilgisayarla oyun oynuyorum!" "eğitimimi olması gerektiği gibi sürdürmem için dişinden tırnağından arttırarak gönderdiği parayla 'sırf amaçsız yaşamımı sürdürmek için' besleniyorum!" benzeri cümleler haklı olarak zihnimde yankılanı duruyor.
yalnızca kafam iyi/hoş olduğunda katlanabiliyorum bu sıkıcı duruma ( )... sırf bu yüzden sigara içmeye bile başladım. insanlarla ortak bir paydada buluşup dışarıya çıkmak için zaman çoğunlukla ayarlanamıyor (ki okuyucu bunun da ruhuma nasıl bir eziyet verdiğini tahmin edecektir), zaten fark ettim ki nurdan da yunanistan'a gidince arayı "çıkalım" diyebileceğim doğru düzgün arkadaşım kalmamış istanbul'da. bunu yapmak istediğimizde de o "ortak" zamanı yakalayamıyoruz. izmir'deki, ankara'daki ve bursa'dakilerle görüşmek zaten çok olağandışı durumlar haricinde olanaksız gibi. (bakınız bu seyrek tatillerden -görece olarak da uzun- birinde memlekete gitmek isteyip, gidememek)
lanet olası isteksizliğimi; tembelliğimi üşengeçliğimi üzerimden atı, kayı dürtülerimi yeniden kazanı hareketlenerek -hiç olmazsa- kendi paramı kazanarak insanların sırtından yaşamaktan kurtulmak istiyorum artık...
bunu yapabilsem önce okula giderdim ya.

]]> ~moriasophe http://moriasophe.deviantart.com/journal/21998590/ http://moriasophe.deviantart.com/journal/21998590/ Mon, 15 Dec 2008 14:11:48 PST Lord can you show me
The place
Can you tell me
Where all the tears
Are falling down
Just give me a sign
One good reason
That I'm living for
One sign one easy sign
There's no chance to
Hide away

Father father
Is there a way for me
Father father
Is there a candle
In the night
To show me the way

Give me absolution
For all the things
That I've done
Why you tell me
That all my prayers
Are falling down
Just give me a sign
One good reason
That I'm living for
One sign one easy sign
There's no chance to
Hide away

Father father
Is there a way for me
Father father
Is there a candle
In the night
To show me the way

Where is your kingdom
And where is your light
Your hand of creation
Can heal me inside

]]> ~moriasophe http://moriasophe.deviantart.com/journal/21489558/ http://moriasophe.deviantart.com/journal/21489558/ Fri, 14 Nov 2008 18:07:36 PST ). zorlamayla olacak şey değilse de bu (benim için hangi şey mümkün ki sanki?), olabildiğince onlar üzerine gitmeye çalışıyorum ki bitirip dosyaya koyabileyim ve de artık kirlenmesinler

son zamanlarda hayatımda birçok şey değişti; bir süre daha dayanmam gerekseydi artık beni kahrımdan öldürecek olan bilgisayarım bunlardan bi tanesi. birkaç gündür (kısa bir süre için de olsa bu benim için önemli bir gelişmeydi) az ve de parça parça uyumaya başlamıştım fakat yine eski "vampir" düzenime dönmüş bulunuyorum bugün itibarı ile: malum önümüz kış geceler uzun {gündüzüm yok... ardımda bir ağlayanım yok (a tribute to alpay )}

had safhaya varmış olan şanssızlığımın getirilerinden en mühimi olarak bahsedebileceğim -esasında hafızamın mevcut durumunu göz önüne aldığımda başından beri beklediğim üzere beni pek şaşırtmamış da olsa- malzeme poşetimi otobüste unutmuş olmam (ne yazık geçen sene de iki ayrı dosyam içindeki malzemelerle birlikte yurtta kaybolmuştu), projelerimde -istesem de- bir yerde tıkanı kalmama sebep oluyor üstelik bunları yeniden toparlamak ciddi anlamda maddi yük bindirecek üzerime. dante'nin sabrımı zorlama çalışmaları sonucunda yok yere ortaya çıkan masraflar da bunun üzerine binince çok hoş bir bütünlük oluşturdular... (bu konuda detaya girmek istemiyorum )

hocalarımla konuşmak konusunda gereken cesareti toplamak için ihtiyaç duyduğum birkaç haftadan sonra (ne ironik değil mi?) tersi durumun gerçekleşmesi korkusuyla adadığım "adak" (tanrım, aynı kökten türemiş iki sözcüğü art arda kullanmaktan nefret ediyorum ), benden istenebilecek bir dileği gerçekleştirmemi istiyor; yapmam gereken şey konusunda bilinçli bir şekilde "dar" bir karar vermemiştim zira şu durumda kime bir iyiliğim dokunabilir bilemiyorum... aslında, kim benden ne istesin ki değil mi?

]]> ~moriasophe