http://search.deviantart.com/?q=by:rinoa-neko&section=today deviantART RSS for by:rinoa-neko en-us Copyright 2009, deviantART.com Wed, 23 Dec 2009 05:57:00 PST deviantART.com http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss http://s.deviantart.com/minish/widgets/apple-touch-icon-precomposed.png http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/28973850/ http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/28973850/ Wed, 16 Dec 2009 03:36:00 PST Dziś bez głębszych przemyśleń. ktoś wypomnial mi ze opisy rzeczywistosci tu zawarte to Emo Bullshit, i pewnie ma racje, wiec rzucam na chwile glebsze przemyslenia, i okresle suche fakty, skierowane głownie do najblizszych, ktorzy przez ostatnie dni nie mogą mnie zlapać na gg, zastanawiaja się co się ze mna stało. - tak, ja tez nie moge uwierzyc ze jest ktos taki.

i znowu rzucam wszystkie zaplanowane zajecia na czas nieokreslony.
pracowalam nad otwarciem nowej strony wraz z moja Oneechan - Tifa, wybacz ze sie nie odzywam.
Kupiłam sobie lutrzanke, która prawdpopodobnie nie splace do przyszłego roku, ale mam przynajmniej satysfakcje ze nie pasozytuje na rodzicielach, co w obecnej sytuacji byloby czystym nietaktem.
A sytuacja przedstawia sie jak zwykle dosc kolorowo tak, to byla ironia, tak dla ścisłosci w ostatni weekend mialam pozar. Kafejka internetowa, nad ktora mieszkalismy postanowila wspomoc swoj budzet podłączajac sie pod nasz licznik pradu, a co skutkowało spaleniem schodów i wwywarzeniem okna by straz mogła nas wydostać. nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło. Poznalałam zajebistego strazaka, ktory zdarzyl juz trzy razy zadzwonic z pytaniem "czy napewno wszystko w porzadku xD"aktualnie czekam na nowe mieszkanko w studioflacie, w ktorym wysiadło ogrzewanie. - no kurwa, jakby mało mi bylo.
dodatkowo moj jedyny dobry przyjaciel tutaj wraca do Polski w piatek, a ja nie mam nawet mozliwosci z nim sie spotkac i pozegnac, bo pracuje od 11 do 22 i troszke mi odległosc utrudnia (mieszkamy na przeciwnych krancach Londynu) . Czeka mnie samotny Sylwester w obcym miescie, ale chillout - w zeszlym roku spedzilam go w malym tlumie, a rok byl naprawde hujowy, wiec moze tym razem mi sie poszczesci i ta samotnosc jakos ulaskawi los i 2010 nie bedzie tak zly, na jaki sie zapowiada. a to dopiero szczyt gory lodowej, poniewaz sa jeszcze problemy mniej biezace, a ktore wisza mi nad głowa niczym sniegowe chmury nad Londynem.
jak zwykle marudze,odkladam. mialam zrobic tone zdjec, w koncu dlatego zakupilam ta lustrzanke, ale w obecnej sytuacji patrze tylko jak samotnie stoi na polce i mam nadzieje ze przyda sie moim rodzicom w Rzymie, poniewaz ja przez najblizszy czas skupilam sie na zapierdalaniu po 10, 12 h na dzien. moze to zabrzmiec smiesznie, ale nie chce mi sie wychodzic z pracy. poprostu nie mam do czego wracac.
Brzmi żałośnie, prawda?
i przepraszam ze jesli nawet zajrze na gg, najczesciej sie nie odzywam, albo zbywam pytania. poprostu nie chce biadolic po kolei zainteresowanym o tym o sie dzieje, wole wiec isc na skróty i opisac wszystko tutaj^^". A jedyna osoba z ktora rozmowa moglaby mi pomoc, wspomniala ze wiekosc moich wypowiedzi do emo Bullshit, wiec wole zamknac się i dusic szczegoły w sobie. a zarys macie, więc... Wesołych swiąt i zyczcie mi, bym jeszcze przed nowym rokiem wyrobila sie z przeprowadzką.

trzymajcie się.

]]> ~rinoa-neko http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/28749461/ http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/28749461/ Fri, 04 Dec 2009 15:54:26 PST

Na mym koncie pustki.
Jednak to nie brak weny to spowodobował,
a jedynie proba powrotu do korzeni.
Mam cichą nadzieje ze uda mi się stworzyć coś nowego.
Lepszego, na zgliszczach, tego o czym nie powinno sie wspominać.
Chodź czasem juz brak mi sił, co jest chyba dla mnie charakrerystyczne.
Tak łatwo wpedzic we mnie zwątpienie.
Tak łatwo przypomnieć moją prawdziwa, żałosna wartość.




Znalazłam lepszą pracę, zaliczyłam wizyte w nastepnym londynskim muzeum, uświadomiłam sobie jak malo czasu zostało mi do egzaminów, i ze oczekiwane słowa wypowiadane przez inną osobę, potrafią sprawić ból, którego nie sa w stanie uśmieżyć żadne używki.inaczej mówiąc codzienność na nowo stawia mi pryzmat, a dzialanie, które podejmuje, zdaje mijac z celem, z moimi intencjami.
Wszystko ma swoje drugie dno. panuje wszechstronność intepretacji.
i cieszy mnie to. Ale reaguje zdruzgotana, gdy dostrzegam jak płytkie osądy ogłasza wobec nas otoczenie. I dostrzegam własny płytki styl, wlasne przemyslenia, które nic sobą niewnoszą.i przypomina mi się moja prawdziwa wartość.

]]> ~rinoa-neko http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/28543255/ http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/28543255/ Tue, 24 Nov 2009 07:45:27 PST

Zimno

dokuczliwe, nie do ogrzania.
klebi sie we mnie niczym wirus.
zatruwając wszystko wokół.

zimno niepokoju,
zimno rezygnacji,
zimno swiadomosci.

swiat ucieka, przedziera sie przez palce.
i chodz staram sie go lapac,
ratowac co sie da.
on ucieka, i juz go nie zatrzymam.

a ja zostaje,
a od lodu
wyroznia mnie tylko
goracy slad cierpienia
i delikatnie tlaca się nadzieja.
ktora z kazdym dniem swieci coraz mniejszym entuzjazmem.

poniewaz przez pryzmat czasu slowa brzmia tak pusto.



Od wrzesnia chcialam z kims porozmawiac.
O wszystkim, i o niczym.
O checiach, o bledach, o zrozumieniu.
Ale ta osoba juz nie maja czasu,
i utwierdzaja mnie w fakcie
że dla niektorych ludzi nie warto miec uwagii lub czasu.
nie warto dopelniac obietnic, lub tez pamietac o nich.
czy uzalam sie z tego powodu ?
nie, cierpliwie czekam, moze kiedys zasluze na moment uwagii.
moze wtedy bedzie za pozno, moze juz jest za pozno, jak myslicie?
a moze to wszystko mija sie z celem ?
a moze ten cel jest warty wszelkich srodków?
jak myslicie?
jak bardzo mozna sie ponizyc w imie czegos/kogos?


ciezki temat jak na journala,
ale nigdy nie bylam fanka lekkich postów nie zmuszajacych do myslenia.

]]> ~rinoa-neko http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/27069781/ http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/27069781/ Mon, 07 Sep 2009 08:49:58 PDT a jednak. swiat sie nie zatrzymal,chodz tak bardzo o to prosilam.

pustynia doznaniowa czekala mnie tylko przez pierwsze dni.
potem nowi ludzie, nowy swiatopoglad pomaga stanac samemu na nogi i
przypomninasz sobie o dawnych priorytetach.
i zaczynasz sie smiac, ze jesli ktos odszedl, to napewno niechcialby twojego zalamiania.

i nagle odzywaja sie osoby, ktorych pamieci nawet sie nie spodziewales.
i jakos cieplej ci sie robi na duszy, i masz sile by wstac.

i przypominasz sobie co naprawde jest istotne.


Taki monolog wewnetrzny. ludzie, ktorzy mnie znaja dluzej, wiedza ze to w moim stylu^^>".

]]> ~rinoa-neko http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/26563154/ http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/26563154/ Thu, 13 Aug 2009 06:41:36 PDT
Cierpie na suchote inspiracyjna.
I inwalidztwo umiejetnosciowe.

i skrajne osamotnienie,
ale to tylko dlatego, bo sama chyba sie modle zeby zostac sama z myslami.

Tesknie za przyjaciolka, z ktora zawsze moglam porozmawiac, i ktorej juz nie zobacze.
i to poki co przeslania wszystko inne, co dzieje sie wokol mnie.

wiec samo w sobie to oznacza ze raczej nic nowego w najbliszym czasie nie dodam.
i to chyba byloby na tyle.

Dosc wyzynania sobie sil w imie czegos, co nie ma racji bytu.
Dosc tracenia nerwow, na cos, czego i tak sie nie da zmienic.
Wiec pora pogodzic sie z tym co minelo i co juz nigdy, przenigdy nie wroci.
juz czas

i to jest to, czym obecnie sie zajmuje.

pozdrowienia dla wszystkich, co mimo wszystko tu zagladali od czasu do czasu.

]]> ~rinoa-neko http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/25564106/ http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/25564106/ Fri, 26 Jun 2009 10:27:06 PDT
wiec prosze, ubroicie sie w cierpliwosc i zaczekajcie do przyszlego tygodnia, az zalozymy drugi net, i bede na gg w kazdej wolnej chwili - hahaha wolna chwila, fajny zwiazek frazelogiczny- niedlugo zapomne co on znaczy -.-

tak czy inaczej, zyje, wyladowalismy, mamy gdzie spac i poki co juz tesknie ;| . nowe niusy i fotki w przyszlym tygodniu.

]]> ~rinoa-neko http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/24822222/ http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/24822222/ Mon, 18 May 2009 13:08:06 PDT bo chodź w to nie wierzymy, to każdy z nas podświadomie wie ze każde miasto, to inny świat.

nie wiem , co wybiorę.
mam raptem miesiąc na podjecie decyzji. jak zawsze, zbyt mało czasu, a tyle zobowiązań.


trudno podjac decyzje. jak zwykle zbyt trudno dla mnie. pewnie podejmę ją lekkomyślnie, nie patrząc na to, co zostawiam.

i nie jestem tak nastawiona entuzjastycznie, jak dwa lata temu - i moze dlatego jest mi tak ciezko?
coz, tak czy inaczej wlasnie to zajmuje moj aktualny czas i tlumaczy brak nowych prac *pomijajac oczywiscie szkole, ktora zajmuje 2/3 mojego czasu (wliczajac w to sen -.-)* podjecie kolejnej "decyzji zycia".
-_-' cholernie irytujace.

]]> ~rinoa-neko http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/23893692/ http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/23893692/ Thu, 26 Mar 2009 02:21:31 PDT wazne sa tylko te dni, ktorych jeszcze nie znamy...


Magni znowu przejdzie mi kolo nosa. Coz, tak bywa, gdy dowiadujesz sie o rezerwacjach w dniu ich zamkniecia. Glupota ludzka nie zna granic

Ze szczerym usmiechem moge przyznac, ze jest lepiej niz sie spodziewalam. Niekiedy nadzieja naprawde skutkuje - i oby tak pozostalo - wole nie zapeszac.
Pisze specjalnie dla tych nielicznych, ktorzy zasypuja mnie mailami i smsami, z pytaniami co sie ze mna dzieje - coz, zyje, zaczyna mi sie ukladac, coz moglabym napisac wiecej ? ze fajnie by bylo gdyby ktos przypomnial mi moj numer hasla, bo drugi tydzien sie mecze i nie potrafie go sobie przypomniec ? lub ze wyrywam sie z wpływow innych osob, biorac swoj los w swoje rece , nie zwrazajac na otoczenie?
czy moze o braku czasu, ktory aktualnie mnie nawiedza, i nie chce odpuscic ?

trudno byloby opisac wszystko co aktualnie mnie spotyka, ale jedno jest pewne - porzucam taktyke stworzenia spokoju na gruzach.
ten rozdzial juz za mna - buduje nowe przyjaznie, nowe znajomosci, nowy sposob bycia, nowy system organizacji czasu - na nowych, mocnych fundamentach - ilez mozna sie chwiac na ruinach czegos, co juz dawno zostalo unicestwione, i czego juz sie nie wkrzesi ?

ostatecznie pogodzilam się z nieodwracalnoscia zdarzen, czekam tylko do przyszlego tygodnia, by ostatecznie uporac sie z jednym problemem, i zamknac przeszlosc bez powrotnie (ech ktory to juz raz w kolei ? za duzo mam tych rozdzialow w swojej historii):
mowa of course o szkole, ktora zajmuje mi ostatnio przerazajaco duzo czasu ;\ pozostalymi niezalatwionymi sprawami sie nie przejmuje - czeka mnie pracowity miesiac, ale jakos mnie to nie martwi - przynajmniej sie nie nudze


Coldplay - Clock.

buziaki dla wszystkich, ktorzy o mnie pamietaja :* nawet nie wiecie ile to dla mnie znaczy ;].

chyba nie jestem taka osamotniona, jak niektory sadza. to mila niespodzianka... :*

]]> ~rinoa-neko http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/22708678/ http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/22708678/ Wed, 21 Jan 2009 07:24:22 PST nie pozostaje mi nic po za rozpaczaniem ze bylam nieobecna na tylu genialnych warsztatach, i modleniem sie by znalezc czas na te ostatnie. ech, wszedzie dobrze, tam gdzie nas nie ma .
mam jednak nadzieje ze inni docenia szanse, jaka dal im Kielecki Klub Mangii i Anime, i wbija do Moskwy na najblizsze warsztaty.
wydaje mi sie jednak ze nie musze nikogo zachecac - frekwencja na dopisuje ^^'
troche rozglosu i tloczno sie robi. zaskakujace

_____________________

zastanawia mnie czy to swiat jest dziwny, czy to ja odbiegam od normy?

heh... jakiej normy?



moj swiatopoglad znow zmienil sie o 360 stopni.
pojawiajac sie po pol roku, na ulicach londynu, widze to wyraznie.
wydaje mi sie ze mimo ze praktycznie jestem na dnie,
czuje ze nie wkrzeszenie sil jest istotne by sie odbic.
byc moze zbyt mocno zaufalam podszetowi ducha,
ale ciesze sie ze nareszcie przebil sie przez moj obled.

wiem jak isc, i chodz dalszy cel nadal nie jest zbyt jasny, mimo to mam zarys jak zyc na chwile obecna.
daje to poczucie bezpieczenstwa.
pocieszajace wejscie w doroslosc, nie uwazacie ?

p.s. dziekuje za wszelkie zyczenia. mam nadzieje ze sie spelnia, bo popadanie w monotonie w zwiazku z nawiedzajacymi mnie nieszczesciami, nie jest zbyt sympatycznym stanem .

]]> ~rinoa-neko http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/22239779/ http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/22239779/ Sun, 28 Dec 2008 09:17:52 PST tytuł synonimem mojego bytu

Skoro jedni bliscy mnie rozumieja bez problemu,
dlaczego z tymi najbliższymi nie potrafię dojść do porozumienia?

czy sa wtedy tymi najbliższymi ?

coraz silniej cisnie mi sie na usta słowo "nie".

chciałam dobrze, wyszło jak zwykle.
tylko jakos nie chce mi sie znowu dzwonic, udawac ze wszystko jest w porzadku. Bo nie jest.

dlaczego ludzie twierdzą ze sie o mnie troszcza, chodz nie chca spojrzec na moja sytuacje, stawiajac sie na moim miejscu? tylko patrza na wszystko widzac swoje krzywdy, jakbym nic nie czuła i robia wszystko z własnej nieprzymuszonej woli, jakby wszystko odemnie zalezało.

wyglada to jakbym robila z siebie ofiara, ale nie czuje sie jako ofiara.
jestem poprostu zmeczona nieporozumieniem.
ze strony najblizszych i mojej.
bo naprawde chce ich zrozumiec, tylko nie jestem w stanie.
jestem dla nich zaglupia, na to wychodzi.


Wciaz mi sie wydaje ze nie jestem w stanie ując tego co czuje,a wszystko to co pisze jest jedynie wyplakaniem sie, a przeciez chce wam postawic pytanie. chce byscie pomogli mi rozwiazac ten problem, spojrzeli na to obiektywnie, trzezwo. bo tego mi brakuje.

]]> ~rinoa-neko http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/22131963/ http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/22131963/ Mon, 22 Dec 2008 23:11:21 PST
hm...
Nie będę się wysilać na klekotanie wam o tym wszystkim czego wam życzę.
o uroku świat, przepięknie przystrojonej choinki, radości z pierwszej gwiazdki na niebie, bliskości wigilijnego stołu czy hojności mikołaja.

Życzę wam jedynie spełnienia chociaż jednego marzenia,
ktore mogłoby wam dać nadzieje na dalsze działanie, motywacje, ktorej tak czesto szukamy miedzy codziennością.
Marzenia, które mogłoby zmienić wasze życie na lepsze. nawet jeśli miałaby to być zmiana na kilka chwil .


no to chyba tyle.
hm i tak sie rozgadałam.

]]> ~rinoa-neko http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/22068009/ http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/22068009/ Fri, 19 Dec 2008 13:50:31 PST ja sama bym sie skresliła na dziendobry.

wlasnie tak sie czuje.
skresliona.
z zycie szkolnego.
z zycia rodzinnego.
z zycia towarzyskiego.

nie ma.
nie ma juz nic.
ochlapy, pojedyczne nadzieje.
nic wiecej.
ech...


jestem zmeczona.

spedzam 8 godzin na sen. o conajmniej 4 za duzo.
i budze sie zmeczona. trudno otworzyc mi oczy, jakbym tarła je śniąc.

jestem zmeczona soba i swoja aspołecznoscia.
jestem zmeczona ludzmi, z ktorymi nie potrafie sie porozumiec.
jestem zmeczona tym, ze bliska mi osoba juz nie jest mi bliska.

i ze najblizsza jest tak daleko.

za daleko.


chce uciec. to pragnienie z dnia na dzien staje sie coraz wyrazniejsze. dlaczego ? dlaczego ja?

]]> ~rinoa-neko http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/21982922/ http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/21982922/ Sun, 14 Dec 2008 15:03:17 PST
pomijajac: moja psychiczna rozsybke, niezdolnosc do jakiegokolwiek działania, chec ucieczki gdzies daleko w zapomnienie, gniew matki ktory spycha mnie na dno, samotnosc ktora wypelnia mnie do szpiku kosci, i mdlosci kotre mnie nawiedzaja jak probuje to wszystko ogarnac myslami -
to smiało moge powiedziec ze wszystko jest jak w najlepszym porzadku!
bo przeciez smutek i zaduma nad swoim losem jest taka odstraszajaca dla ludzi, wiec powinnam jej zaprzestać, prawda? bo w koncu chce wreszcie miec przy sobie kogos, komu zaufam i kto bedzie mi w stnaie pomóc.

heh chyba sama w to nie wierze.
ale niech bedzie.
bede sie szczerzyc i udawac ze wszystko jest w porzadku.
bo przeciez nic takiego sie nie dzieje, poprostu zycie mi sie wali.
co to było.
phe.


przekroczylam ta magiczna linie. ta, za ktorej juz samemu wyjsc nie mozna. ale nie ma nikogo kto mi pomoze. nie ma. i samym nawolywaniem odstraszam tych, ktorzy byliby w stanie mnie z tego stanu wyciagnać. ale kto by sie zainteresował taka zdesperowana histeryczka? ;]

]]> ~rinoa-neko http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/21853696/ http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/21853696/ Sat, 06 Dec 2008 19:26:10 PST dwa wyrazne tematy, ktore zajeły moje mysli na tyle, ze pragne poznac spostrzezenia innych w tej sprawie.
zaskakujace? ze moją prywatność skazuje na publiczne forum ?
hm, widocznie wyzbywam sie wszelkich resztek godnosci, byleby nie utracić kontaktu z kims innym po za sobą.

i to jest wlasnie jeden z tych tematów - do ktorego otwarcie sie nie przyznam, bo boje sie ze mam w tej kwestii racje(ach myle sie w tylu osądach, dlaczego w tym wypadku nie moze byc podobnie?) jednak zbyt wiele oznak na to wskazuje. moje zachowanie, nastawienie... doswiadczenie i ostatnie wnioski co do otoczenia, ktore mnie zupelnie nie rozumie.
spogladam w lustro i widze tam obca twarz. oczy spogladaja z dziwnym chłodemM, ktory sobie ostatnio narzuciłam.
ech....

drugi temat zrodzil sie w mojej glowie juz dawno, w sumie juz go rozwlekalam nieraz. ale dopiero dzisiaj jakos tak sie zeszlo, ze dostalam potwierdzenie co do niego slusznosci w 99%.
chodzi o niewinne spotkanie naszego kochanego kkmia .
spotkanie, ktore zapowiadało sie dość ciekawie, kiedy to dostalam o 11 smsa z tekstem "masz być".
ech. -.-
jako posluszne dziecko pojawilam sie pkt 13. no prawie pkt 13
tak czy inaczej, po kilku minutach juz moglam stwierdzic ze jestem naprawde idiotka, skoro ludzilam się ze moge sie na tym spotkaniu troszke zaklimatyzować.
ktos ostatnio wydarł sie na mnie, ze zamykam sie na ludzi, i ze powinnam wychodzic z domu.
ach, wyszłam i sie rozczarowałam.
nie ma to oczywiście nawiązania z formą spotkania, było ciepło i bezpośrednio jak zawsze(pozdrowienia dla wszystkich, którzy wiedza więcej o moich byłych związkach niż ja sama) tylko ja oczywiscie jestem juz z innej bajki.
jak jeszcze do niedawna wpadałam z hukiem, i miało to na tyle dobre strony, ze mogłam paplać bez ustanku i dzięki temu ludzie trochę mnie kojarzyli, tak dziś pojawiłam sie ledwie zauwazona, z drżacym, zchorowanym glosem(grypa przyczepiła i sie odczepic nie chcei moze mnie wykonczy, bedzie spokoj -_-) i tak też to spotkanie przeżyłam. z obojetnością, znieczulica, i lekkim otumianieniem, nawet gdy porównano mnie do buraka (racja, muszę zrobić coś z tymi kudłami. łudziłam się, ze mogę je trochę rozjaśnić- niestety czarny chyba przyległ do mnie nieodwracalnie. na zawsze zostanę czarna wdowa. phe) tuliłam sie tylko do ramienia przyjaciółki, jak za czasów pierwszego spotkania na Kadzielni...
Ach, ale widze ze to spotkanie duzo mi dało.
ze moje intencje sa odczytywane na opak - mowiąc z rozbrajaca szczeroscia, ludzie odbieraja to jako ironie.
ludzie jak was uświadomić ze ja mam poprostu taki prosty tryb pojmowania rzeczywistości ?
przynajmniej mam tą swiadomość, ze ja juz sie nie otworze.
ze sie nie zamykam, tylko juz jestem zamknieta. i bardzo duzo trzeba poswiecic czasu, bym uslyszała pukanie, ale watpie zeby ktos byl zdolny do czegoś takiego.
zamknelam sie, pozostawiajac utorowaona drogę najbliższym, ktorych mam tak niewielu.
czasem mozna ze mna jeszcze porozmawiac szczerze na gg.
ale w realu ? sama ze smutkiem stwierdzam, ze juz nie jestem zdolna do normalnej rozmowy. znieczulica zmrozila mnie zupełnie. i chodz wiem, ze to źle, to tak jest mi latwiej. a ja jestem juz zmeczona, i potrzebuje spokoju. tylko w ten sposob moge to osiagnąć.
wiem, do czego mnie to zaprowadzi. wiem, ze sama juz z tego nie wyjde. ale tez na nic nie licze. jakos mi obojetne jest to czy ktos zapuka. i to wg. niektorch jest juz zupelnym dnem, ale mi to juz... naprawde... zupelnie obojetne?


a tak pomiajając moje emocjonalne pierdoły, powaznie zaczynam sie zastanawiać nad wyjazdem na EcchiCon. szczerze powiedziawszy nie chce mi sie ciagnać az do stolicy, bo za tlumami nie przepadam, a czego spodziewac sie za Wawa jak niezliczonej ilosci ludu ? moze przeczekam do MAGNIFIcon'u? powinnien byc jakos w marcu, chodz jak narazie nie slyszalam nic o VII... ech. wole sie skupic na takich rozterkach ;].
EDIT TAG :
MUHAHAHAHHAA i zrobilam
dlatego jesli ktokolwiek dotrwa do konca tego journala, mam nastepna niespodzianke - moj pierwsz... ]]> ~rinoa-neko http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/21735419/ http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/21735419/ Sat, 29 Nov 2008 17:31:23 PST utraciłam go na własne życzenie, bo rzeczywistość wydala mi się taka pusta, gdy patrzyłam na nią zimnym okiem.

wyzbyłam się dystansu i nastały czasy bezmyślności, niecierpliwości i ciągłych błędów.

ach błędy.
popełniam ich tak wiele.
zatraciłam inteligencję, nabyte doświadczenie, umiejętności.

tracę dobre zarysy na przyjaźnie, tylko dlatego, że chce już- chce, by ludzie zaufali mi z dnia na dzień, tylko dla tego, bo ja tak właśnie zrobiłam - zaufałam intuicji.
Intuicji, która już mnie nie inspiruje, przez co nie tworzę już prawie nic.
Z bólem patrze na rzeczy, które zaprzepaszczam z własnej głupoty - chodź mam świadomość popełnianych błędów, brnę w nie nadal.
głupota ludzka nie zna granic.

zastanawiam się czasem, co takie beztalencia jak ja jeszcze tu robią?
dlaczego świat pozwala żyć takim pasożytom?

Zycie nie jest niczym więcej niż pasmem zdarzen.
bynajmniej, jeśli istnieje pewne przeznaczenie -
to te zdarzenia coś znaczą, w coś się składają.
jednak ludzie tacy jak ja - z tego przeznaczenia
zostali okradzieni.
zrabowani, błakaja sie, szukajac celów, ktorych okreslić nie sa w stanie.

nie tworze, nie wychodzę, brnę nadal, użalając się nad sobą.

jakież to irytujące;/

]]> ~rinoa-neko http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/21539089/ http://rinoa-neko.deviantart.com/journal/21539089/ Mon, 17 Nov 2008 17:32:16 PST objawiając swą egzystencję w chaotycznych komentarzach i nielicznych pracach niegodnych jakiejkolwiek uwagi ;] czy zachodu.
Pojawiam się i pisze ?
Po co plotę te smuty, niwecząc dobry nastrój czytelników?
Bo moja osoba więcej znieść już nie może.
I łudzi się, że pisząc te strzę pki myśli, poczuje chodź chwilowe ukojenie.


Świat pozostawił mi na drodze jedno jedyne złudzenie.
Jedno jedyne, które co dzień wywołuje we mnie skrajne emocje i nastroje.
być może ono było początkiem mojego schyłku ?
sama w to nie wierze, chodź patrząc na mój obecny los, takie wnioski same się nasuwają.

Jestem w sytuacji bez wyjścia.
Zdrada przyjaciela z najbliższego kręgu i jego niepohamowana chęć zniszczenia mnie za wszelka cenę, jest już ostatnim gwoździem do trumny.
sytuacja przerosła mnie diametralnie.
już nie widzę więcej wyjść.
przeciek informacji od osoby kiedyś mi zaufanej niszczy mnie sekunda po sekundzie.
jedynym wyjściem jest ucieczka.
ucieczka w inne miejsce. w inne życie.
ale jest to rzecz już niemożliwa.
raz już wykorzystałam to wyjście. i zmarnowałam szanse.
wpadłam w większy dramat, z którego już nie wyjdę.
teraz pozostaje tylko ucieczka w jedna stronę.
czy okaże się taką egoistka, za jaka postrzegają mnie inni?


Błądzę po omacku,
szukając odpowiedzi.
Recepty na to,
co przez wielki pozostawało niezłomne.
Na wszechobecna tęsknotę,
paraliżujący smutek,
palący żal, i gorycz.
i na te chwile euforii.
wywołane jednym słowem,
które błędnie interpretowane,
buduje wieżowce nadziei.
jakże powinnam postą pić,
by móc tego uniknąć?
by móc uciec od tej mocy,
która wyżera moje szczątki zdrowych zmysłów,
zarysy świadomości, cień egzystencji ?
jakże mogłabym zbiec,
zniknąć przed jej wpływem chodź przez chwile?
przed wpływem tego okrutnego stanu -
nieodwzajemnionej miłości ?


gdyby to było moje jedyne zmartwienie.
jednak to ono doprowadziło mnie do tego dna, w którym teraz się znajduje.

wydaje mi się że teraz może mnie uratować już tylko Cud.
marzycielka? jednak ?

pojedyncze łzy przemierzają moje pyzowate policzki -
zwiastuny utraty szczątków nadziei.
nie pozostało mi nic, po za rozpacza i rezygnacja.

Histeria? Emo stadium? postrzegaj to jak chcesz.
Dla mnie to... testament?

]]> ~rinoa-neko